Kasprowy Wierch

Kasprowy Wierch, jest jednym z najpopularniejszych tatrzańskich szczytów. 

Prowadzą na niego liczne szlaki turystyczne, ale prawdziwe oblężenie przeżywa z powodu kolei linowej wwożącej turystów z Kuźnic prawie na sam wierzchołek.

Południowe stoki Kasprowego Wierchu opadają do słowackiej Doliny Cichej, a północne do Doliny Bystrej i Doliny Gąsienicowej.

Szczyt Kasprowego Wierchu leży w grani głównej Tatr. 

Od zachodu sąsiaduje z Pośrednim Wierchem Goryczkowym (1874 m n.p.m.), a od południowego wschodu z Beskidem (2012 m n.p.m.). 

Masyw zbudowany jest ze skał krystalicznych (granodiorytów i pegmatytów).

Tuż poniżej wierzchołka znajduje się górna stacja kolejki linowej. 

W budynku mieszczą się bar, restauracja, sklepik, poczekalnia, przechowalnia nart, WC oraz zimowa stacja TOPR.

Powyżej stacji znajduje się Wysokogórskie Obserwatorium Meteorologiczne. 

Stoi na samym szczycie, na wysokości 1987 m n.p.m. i jest najwyżej położonym budynkiem w Polsce. Obserwatorium zostało wybudowane w latach 1936–1937 i jest komórką organizacyjną Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej.

Na Kasprowym Wierchu znajduje się węzeł szlaków turystycznych. 

Żółtym szlakiem można z niego zejść na Halę Gąsienicową, zielonym do Kuźnic, a czerwonym szlakiem graniowym udać się w stronę Świnicy lub Kondrackiej Kopy.

FILM:

Zamek Spiski

Historia zamku Spiskiego sięga XII wieku.

Rozpoczęto budowę fortecy granicznej na północnych krańcach ówczesnego państwa węgierskiego. 

Z biegiem lat zamek stał się siedzibą centrum dowodzenia władzy świeckiej na Spiszu.

Rok 1464 okazał się szalenie istotny dla rozwoju warowni, bowiem przeszła ona w ręce szlachciców z rodu Zápolyów, którzy mimo iż posiadali ponad 70 zamków, to właśnie Zamek Spiski uważali za swoją główną siedzibę. 

A skoro tak, to inwestowali w jego rozbudowę oraz modernizację niemałe pieniądze. 

Na zamku urodził się ostatni król węgierski przed Habsburgami – Jan Zápolya. 

Kiedy przegrał walkę o tron węgierski, Zamek Spiski został w 1528 roku skonfiskowany przez Habsburgów. 

Po trzech latach przekazali cały kompleks Turzonom, którzy gospodarzyli 105 lat, do czasu wymarcia męskiej linii dynastii. 

Zamek zajęli Csákyowie, którzy byli właścicielami aż do 1945 roku, aczkolwiek mieszkali w nim tylko do końca XVII wieku. 

Rodzinka pobudowała sobie w okolicy wygodniejsze kasztele, po części wykorzystując elementy budowlane z Zamku Spiskiego. 

W warowni pozostała tylko jednostka wojskowa, zmuszona opuścić stare mury po pożarze w 1780 roku. 

Zamek popadał w coraz większą ruinę i dopiero wiele lat po zakończeniu II wojny światowej stał się celem badań naukowców i archeologów. 

Naprawy, konserwacje i prace przysposabiające obiekt do zwiedzania trwają po dziś dzień, dlatego nie dziw się na widok niedoróbek.

Najstarszą częścią warowni jest tzw. górny zamek z donżonem i romańskim pałacem wraz z fortyfikacjami okalającymi budynki mieszkalne. 

Kolejni właściciele rozbudowywali swoje gniazdko i przerabiali istniejące zabudowania w zgodzie z panującymi stylami. 

Oprócz ruin pałacu i labiryntu kamiennych zakamarków można obejrzeć niewielką wystawę historyczną. 

Ekspozycje Muzeum Spiskiego poświęcono historii zamku oraz broni średniowiecznej. 

FILM: